De inslaap-assistent leidt me de kamer binnen. Daarbij moet ik vooral niet te tafel met witte lakens aanraken die klaar staat. Vast met alle hulpmiddelen voor de ingreep.
In de kamer te veel om snel te kunnen vastleggen. In ieder geval een witte, smalle tafel in het midden. Doet me een beetje aan radbraken denken. Ik mag op de tafel gaan zitten. Best hoog. Achter de tafel twee hele grote plasmaschermen waarop nu alleen nog maar strepen zijn te zien.
Links grote apparaten waar de assistent-inslaper zich naar toe begeeft. Ik wordt ondertussen besprongen door twee lieftallige verpleegsters die met als een razende beginnen vol te plakken met allerlei stikkers en plakkers. Ook twee die ik ken van cardioversie. Die zijn nodig, wordt me uitgelegd, omdat ze tijdens de procedure af en toe een schokje geven om boezemfibrilleren op te wekken. Als het dan stil blijft is de chirurg op de goede weg.
Opeens zie ik links naast de wand twee oudere personen naast elkaar staan, een man en een vrouw al zie je dat verschil met dit soort kleding niet gelijk. Duidelijk geen verpleegsters. Dat zullen dus wel de Experts van vandaag zijn. Het gaat erg snel maar ze stellen zich geloof ik wel voor. De naam van de mannelijke Snijexpert heb ik al opgezocht. Hij is wat kortaf en zakelijk. De naam van de vrouwelijke Expert mis ik maar kan ik later opzoeken. Zij is wat vriendelijker. Ze vertelt me enthousiast dat ik straks wel drie verschillende middeltjes van haar krijg! Via dat grappige infuusje aan mijn linkerpols.
Ondertussen heeft de slaap-assistent me opdracht gegeven mijn hoofd in een soort schaaltje te leggen. Plots zet hij een maskertje over mijn mond en neus, met de aanbeveling lekker diep te zuchten. Volgens mij was het niet alleen lucht.
Ondertussen kondigt de Hoofd-Inslaper vrolijk steeds weer een nieuw middeltje aan dat ze via mijn infuusje naar binnen spuit. De kamer begint langzaam minder scherp te ogen. Wat duurt dat lang...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten