Het paars in mijn lies wordt langzaam lichtblauw met een gele rand. Zal dus wel goed zijn.
De blauwe plek in mijn vertrouwen blijft pijnlijk. Het staat er zo mooi in Claude's uitleg:
Er is ook een CT-scan van het hart gemaakt, waarbij de kalkafzetting in de kransslagaders is gemeten. Je calciumscore zit, gecorrigeerd voor jouw leeftijd en geslacht, tussen de 75e en 90e percentiel, wat betekent dat je hoger scoort dan drie kwart van je leeftijdgenoten maar niet in de allerhoogste tien procent. Dit is de reden dat de arts wil bespreken om met een statine te beginnen, een medicijn dat cholesterol verlaagt en verdere aderverkalking helpt afremmen.
De informatie over de hoge CAC-waarde en dus de forse aderverkalking plus de aangetoonde hoge LDL in mijn bloed hebben veel invloed op mijn gemoedsrust. Want het was een donderslag bij heldere hemel. Mijn cholesterol wordt al jaren af en toe gecheckt en was nooit alarmerend. Nu opeens wel. Gek. Waarschijnlijk zal er wel statine nodig zijn om die cholesterol/LDL geforceerd naar beneden te krijgen. Maar ik zal (bijna) alles doen om de dosering zo laag mogelijk te houden. Die ablatie was nu juist bedoeld om de metoprolol te kunnen stoppen en de flecaïnide te verminderen. Maar goed, dat staat los van de aderverkalking.
Veel om uit te zoeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten