Aftrap

Vandaag mijn eerste bezoek aan het Grote Ziekenhuis in de Volgende Stad, daar waar volgende week De Ablatie gaat plaatsvinden. Vanwege de afstand niet meer eenvoudig te bereiken met de fiets, dus dan maar met de auto. Fijn dat er zo'n enorme parkeergarage direct naast het ziekenhuis is. Voor die luxe word je wel geacht flink te betalen. Dat is nog eens business!

In dit ziekenhuis zijn de artsen nog knapper, of in ieder geval meer ervaren, dan die in mijn Eigen Ziekenhuis met betrekking tot deze specifieke techniek. Hoewel de artsen die daar werken soms ook hier actief zijn, of andersom. Dat geeft weer wat herkenning en vertrouwen. Want de cardio-knapkop die me hier alsmaar die ablatie aanraadde gaat het (waarschijnlijk) volgende week daar doen. Soort WC-eend, zei ik eerder al. 

Maar ja, ik ben nu wel van de noodzaak overtuigd. Wil graag weer zonder handrem-medicatie kunnen leven. Zodat ik weer wandelingen kan maken zonder me na een half uurtje uitgeput te voelen. Hopelijk gaat het zo werken...

Vandaag waren het nog wat voorbereidende schermutselingen. Uit het dikke pakket instructies dat ik een paar weken geleden per mail ontving had ik, met enige moeite (alle activiteiten stonden door elkaar zonder chronologie), de opgaven voor vandaag gedestilleerd: eerst bloed prikken en daarna een CT scan. Want ze willen weten wat er aan speciale dingen in mijn bloed zit respectievelijk dat er niets in mijn hartoor zit. Met name geen bloedklontjes, wat het laatste betreft.

Mij vielen vooral de drukte van dit Grote Ziekenhuis op, inclusief enorme aankomsthal, formaatje middelmatig vliegveld, met nog veel meer aanmeldzuiltjes dan in mijn Eigen Ziekenhuis. Maar net als in de uitnodigingsbrief waren de inleginstructies voor het paspoort in die zuil deels onbegrijpelijk. Gelukkig was er een vriendelijke vrijwilliger die mijn paspoort er met een handige beweging inschoof. Blijkbaar correct, want na enig nadenken kwam er een bonnetje met nummer 405 en een QR-code uit. Dat bonnetje begeleidde mij de hele dag.

Ik was ruim een half uur te vroeg bij de bloedprik en hoopte dat Het Systeem me dan ook eerder zou willen helpen. Nee dus, 13.43 uur is 13.43 uur en niet eerder. De prikzuster prikte op een plek in mijn onderarm waar ik nog nooit geprikt was, wat mij wat stress en een heat wave opleverde. Plus, omdat ze een gewone pleister plakte in plaats van het gebruikelijke drukverbandje rondom, een bloeduitstorting. Op de groeiende bobbel drukkend, ging ik in de koffiehoek maar even uithuilen, mijn bananen opeten plus een kopje koffie met appelflap genieten. 

Daarna naar de Röntgenafdeling voor de CT scan. Ook daar op de minuut geholpen. Wel fijn dat de tweede prikzuster, die mijn aders al kloppend niet overtuigend kon vinden, het infuusinbrengklusje aan een zeer bedreven collega overliet. Met een kleine 10 minuten, enkele inschuif- en (wel erg cordate) uitschuif-bewegingen, het nodige gezoem èn een vooral in mijn onderlijf warm aanvoelende jodium-papje-gloed was het mooi geweest. 

Lekker naar huis. 

Opnamebrief

Daar is-ie dan: de Opnamebrief. Dat wil zeggen: een ZIP-file van 1.5 Gb met allerlei papieren. Zoals een samenvattende brief waarin alle stappen worden opgesomd. Omdat die opsomming niet chronologisch is, is het wel een zoekplaatje. 

Na diepgaande research concludeer ik dat ik drie keer naar het Grote Ziekenhuis in de Volgende Stad moet. Eerst voor bloedprikken en een CT-san. Dan een dag voor de ingreep voor nog eens bloed prikken plus een ECG. En dan voor de ablatie zelf die, als alles goed gaat, binnen een dag is afgewerkt. Dus dan 's avonds gewoon in mijn eigen bedje. Moet ik me wel al 's morgens 7.15 uur voor melden. Maar dat is een goede deal.

Een apart A4-tje bevat de "Instructie scheren voor Ablatie". Met een voor- en achteraanzicht van een sekseloze, kale patiënt met een body-build postuur. Met aan de voorkant een grote rode rechthoek van schouders tot knieën en aan de achterkant twee rechthoeken: een van schouders tot bovenkant billen en een van onderkant billen tot knieholtes. Die zones "mogen patiënten thuis zelf scheren, uitsluitend met elektrische scheerapparaten". Dat zal mij als beperkt begroeide niet veel moeite geven.

Verder bevat de zending een instructie over het vooral niet stoppen met bloedverdunners en nuchter komen op De Grote Dag. Er is ook voor elk van de methoden (CT-scan, katheterablatie) een beschrijving van wat die technisch inhoudt, inclusief af en toe wat plastische beschrijvingen over wie wanneer waar gaat zitten prikken, branden, bevriezen en/of elektrificeren. Gelukkig gebeurt veel pas wanneer ik al onder zeil zal zijn. Hopelijk.

Verder wat ik mag verwachten na de ingreep. Bij wakker worden op de verkouver(kamer) na de ingreep, inclusief hechting en drukverband in de lies en de uren monitoring daarna. Dan na een paar uur naar thuis en de nazorg. Nou, dat laatste gaan we vanzelf zien dus maak ik me nu nog niet druk over. Hoewel het wel vervelend is dat de controleafspraak een kleine drie weken na de ingreep toch echt overlapt met mijn voorziene vakantie. Nou ja, die schuift dan maar even op. Het is voor een goede zaak.

Dan is er nog een laatste invulformulier: ik moet ondertekenen dat ik voldoende ben ingelicht, alles snap en toestemming geef voor de procedure. Tja. Indekkertje.

 

Inslaper

Hij, de inslaper, zou eerst op 28 mei bellen, maar dat werd 12 juni. Weer twee weken dichter bij de vakantie. En ik hoop toch echt gewoon half juli op vakantie te kunnen naar mijn geliefde Frankrijk. Maar wat kun je doen, behalve netjes antwoord geven op de vragen. Want verkeerd antwoord, geen akkoord en dus geen ablatie. Want zonder veilig inslapen kan dat niet.

Gelukkig was hij vriendelijk en vol humor. Lijkt me een leuke man om te ontmoeten. Hoewel die ontmoeting van korte duur zal zijn want hij komt alleen maar om me in slaap te spuiten en te houden. Niet echt basis voor een goed gesprek.

Hij was ook tevreden met wat ik hem vertelde. Je realiseert je pas hoe (relatief) tevreden je kunt zijn met je gezondheid als je op allerlei klachten en kwalen die er blijkbaar kunnen spelen, kunt zeggen dat jij daar geen last van hebt. 

Nu wachten op het GO en de definitieve datum.